درمان دارویی بزرگی خوش خیم پروستات

 

هدف از درمان


بزرگی خوش خیم پروستات و یا علائم ادراری سبب کاهش کیفیت زندگی، نقص در عضلات مثانه (که در مراحل آخر به عدم قدرت انقباض مثانه و سفتی عضلات منجر می شود)، تخلیه ناکامل مثانه، احتباس ادراری حاد و مزمن، عفونت، نارسایی کلیه و هماچوری (خون در ادرار) است.

 هدف از درمان بزرگی خوش خیم پروستات شامل: بهبود علائم ادراری، کاهش انسداد، بهبود تخلیه مثانه، بهبود قدرت انقباض مثانه،برگشت نارسایی کلیه، جلوگیری از پیشرفت بیماری، کاهش عفونت ادراری، کاهش احتباس ادراری و هماچوری و کاهش نیاز به  مداخله جراحی می باشد.


بیماران مناسب برای درمان دارویی


کاندید ایده آل برای درمان دارویی بیمارانی هستند که علائم ادراری برایشان آزار دهنده است و دچار کاهش کیفیت زندگی شده اند. وجود علائم ادراری ملاک شروع درمان به تنهایی نیست، بلکه باید این علائم برای بیمار آزار دهنده باشد. برای بیماری که معیارهای قطعی جراحی شامل (احتباس ادراری مکرر، عفونت ادراری مکرر، نارسایی کلیه، هماچوری ( خون در ادرار) واضح و سنگ مثانه) دارد، نباید درمان دارویی تجویز شود.


درمان پیشگیری کننده


یک نقش درمان دارویی پیشگیری ازایجاد
بیماری بزرگی خوش خیم پروستات یا جلوگیری از بدتر شدن بیماری است. بیماری بزرگی خوش خیم پروستات بیماری به ندرت آسیب زننده برای طول عمر است؛ ودرعین حال درمان های پیش گیری کننده جهت تاثیر کافی باید قبل از دهه پنجم زندگی شروع شود. لذا مصرف طولانی مدت دارو وعوارض احتمالی و هزینه بر بودن آن، استفاده از درمان دارویی جهت پیش گیری را محدود کرده است. همچنین وجود درمان های موثر دارویی یا جراحی در زمان ابتلا به بیماری تا حدودی نقش درمان پیش گیری کننده را زیر سوال می برد.


مشاهده وصبر


بخش وسیعی از مردان دارای علائم سیستم ادراری کاندید نه درمان دارویی و نه درمان جراحی می باشند، زیرا علائم برایشان آزاردهنده نیست. و عوارض درمان ممکن است از شدت علائم خفیف فعلی بیشتر باشد. 
اطمینان دادن به بیمار که این علائم ناشی از بدخیمی یا سایر بیماری های جدی سیستم ادراری نبوده و نتایج غیر قابل برگشت ایجاد نمی کند جهت راضی کردن بیمار به صبر و پیگیری بیماری بدون درمان ضروری است. گاهی تنها با دادن توصیه های ساده از قبیل کم تر مصرف کردن مایعات به خصوص قبل از خواب ، کاهش مصرف الکل و چای و دادن زمان بندی ادرارکردن، مشکلات بیمار کاهش می یابد.


داروهای خوراکی

 

گروه داروهای بلوک کننده آلفا- ادرنرژیک (
α-adrenergic blocker)

 
نقش درمانی داروهای بلوک کننده آلفا- ادرنرژیک در بزرگی خوش خیم پروستات براین اساس است که بخشی ازعلائم بیماری ناشی از فعالیت گیرنده های آلفا- ادرنرژیک درگردن مثانه و مجرای پروستات است. (شکل زیر)
 
 
 گروه داروهای بلوک کننده آلفا- ادرنرژیک و میزان توصیه شده

 
دسته بلوک کننده آلفا 
 
میزان
 
غیر اختصاصی
فنوکسی بنزامین
10 mg bid
 
α1
پرازوسین
2 mg bid
الفازوسین
2.5 mg tid
ایندورامین
20 mg bid
 
طولانی اثر
 
)Terazosin ترازوسین (
5 تا 10 mgqd
دوکسازوسین
4 تا 8 mgqd
الفازوسین آهسته رهش
10 mgqd
 
اختصاصی زیر گروه
 
)Tamsulosin  تامسولوسین (
0.4 mgqd
 
 
 
 
 

تقسیم بندی دارو ها بلوک کننده آلفا_ادرنرژیک

 
این دارو ها براساس اختصاصی بودن برای گیرنده آلفا ونیمه عمرشان تقسیم بندی می شوند. فنوکسی بنزامین یک بلوک کننده غیر اختصاصی با تاثیر خوب بر روی بیماران بزرگی خوش خیم پروستات است.علت محدودیت مصرف فنوکسی بنزامین شیوع بالای عوارض دارویی است.

پرازوسین داروی بعدی بود که برای گیرنده آلفا یک (آلفا  دارای دو زیر گروه یک و دو است) اختصاصی است. پرازوسین از فنوکسی بنزامین بهتر تحمل می شود. این دارو به علت نیمه عمر کم نیاز است روزی 2 بار مصرف شود.
 
پیشرفت بعدی در این دسته داروها، باعث افزایش نیمه عمر آن ها ولذا مصرف یک بار در روز شد. ترازوسین و دوکسازوسین داروهای طولانی اثر، موثر در درمان می باشند.

مطالعات مولکولی نشان داد که گیرنده های آلفا - یک خود یک دسته زیر گروه دارند که یکی از انها در گردن مثانه ومجرای پروستاتیک فراوان تر است. براین اساس داروی تامسولوسین به عنوان مهارکننده این زیر گروه پیدا شد که نقش درمانی بسیار موثر واختصاصی ، همراه با نیمه عمر بالا دارد.

تمام داروهای فوق با باز نگه داشتن مجرای پروستاتیک باعث کاهش علائم ادراری بیماران و کاهش فشار بر روی مثانه و کاهش خطر احتباس ادراری در آینده می شود.

داری ترازوسین ودوکسازوسین علاوه بر تاثیر بر روی مجرای پروستاتیک باعث کاهش فشار خون در بیماران پروستاتی دارای فشار خون می شوند. لذا در بیماران دارای علائم انسدادی ادراری که هم زمان فشار خون بالا دارند ، این دارو گزینه مطلوبی می باشد.

یکی از عوارض داروهای اولیه مانند پرازوسین و درجات کمتر در ترازوسین ایجاد سرگیجه و افت فشارخون در حین برخاستن می باشد. در داروی اختصاصی تامسولوسین این موارد مشاهده نمی شود.
 

مهار کننده های آندروژن

 

فیناستراید


فیناستراید مهارکننده رقابتی آنزیم  5 آلفا ردوکتاز می باشد.
فیناستراید سطح هورمون دی هیدروتستسترون را در سرم و داخل پروستات کاهش می دهد.

 در مطالعات وسیع دیده شده که فیناستراید در بیماران بزرگی خوش خیم پروستات موثر است, این دارو باعث کاهش حجم پروستات در حدود 20% می شود. و در درازمدت علائم ادراری رابهبود می بخشد.در مطالعات بی خطر بودن وامکان استفاده طولانی مدت (بدون کاهش اثر دارو) اثبات شده است. فیناستراید همچنین درکنترل هماچوری (خون در ادرار) واضح به علت بزرگی پروستات و کاهش احتباس ادراری موثر است.

 عارضه منفی این دارو بسیار کم وتنها در مورد توانایی جنسی می باشد.
 
 

داروهای گیاهی


 
 
گونه
 
نام شایع
 
Serenoa repens, Sabal serrulata
Saw palmetto berry/American dwarf palm
 
Hypoxis rooperi
South African star grass
 
Pygeum africanum
African plum tree
 
Urtica dioica
Stinging nettle
 
Secale cereale
Rye pollen
 
Cucurbita pepo
Pumpkin seed
 
Opuntia
Cactus flower
 
Pinus
Pine flower
 
Picea
Spruce
 
 
 

ترکیب دارو های گیاهی


ترکیب داروهای گیاهی بسیار پیچیده است.
معمولا مخلوطی از مواد شیمیایی شامل فیتوسترول ها، روغن گیاهی ،اسید چرب و فیتو استروژن دارند. بیشترین مکانیسم تاثیر این دارو ها از طریق کاهش آندروژن و بهبود عضلات مثانه است .البته مشخص نیست کدام عامل تاثیر اصلی را دارد وتاثیر انها هنوز اثبات نشده است.