درمان بی اختياری ادراری
 درمان بی اختیاری ادراری

راه درمانی بی اختیاری با شناخت دقیق علت زمینه ساز ایجاد علائم (نقص در مثانه یا اسفنگتر مجرا یا هر دو) شروع می شود. میزان اطلاعاتی که برای درمان نیاز است بستگی به شرایط بیمار و نوع درمان در نظر گرفته شده دارد. بسیاری از بیماران علائم پیچیده  و ترکیبی ( بی اختیاری استرسی و فوریتی همزمان) و یافته های نوار مثانه (بی اختیاری استرسی وافزایش انقباضات مثانه با هم) دارند. در این موارد روش درمان باید متناسب با شرایط بیمار انتخاب شود. درمان از روش های آسان تر و کم تهاجمی شروع می شود و در صورت عدم پاسخ روش های جراحی در نظر گرفته می شود.

جدول جمع بندی روش های درمانی

شرایط بیمار

درمان
افزایش انقباضات مثانه
درمان شرایط زمینه ای ( مثل سنگ مثانه، انسداد مجرا)
 
تغییر رفتار یا سبک زندگی
 
درمان عضلات کف لگن
 
داروهای خوراکی
 
 
داروهای انتی موسکارینیک
 
 
امی تریپتیلین و ایمی پرامین
 
داروهای تزریق داخل مثانه
 
 
 
 
Capsaicin کاپسایسین
 
 
Resiniferatoxin رزین فرا توکسین
 
 
Botulinum toxin بوتوکس
 
نورو مودالاسیون
 
جراحی سیستو پلاستی
Low bladder compliance کاهش قابلیت اتساع مثانه
داروهای خوراکی
 
 
داروهای انتی موسکارینیک
 
 
امی تریپتیلین و ایمی پرامین
 
جراحی سیستو پلاستی
نقص اسفنگتر
تغییر رفتار یا سبک زندگی
 
درمان عضلات کف لگن
 
داروهای خوراکی
 
سرترالین
 
تزریق موادحجم دهنده مجرا
 
جراحی
 
اسلینگ مجرای میانی (بالا کشیدن مجرا)
 
اسفنگتر مصنوعی
 
همه بیماران بی اختیاری ادراری درمان پذیر نیستند، همچنین همه بیماران  مناسب درمان قطعی شدید (به علت شرایط باروری، شدت کم بی اختیاری، مسائل اقتصادی و شرایط و انتظارات بیمار) نمی باشند. در این مواقع هدف از درمان کاهش اثر بر روی کیفیت زندگی می باشد.


درمان بی اختیاری به علت افزایش انقباضات مثانه




درمان موارد انقباضات مثانه خودبخودی، با پیدا کردن علل قابل درمان (مانند عفونت سیستم ادراری، سنگ مثانه، جسم خارجی و در موارد نادر سرطان مثانه) شروع می شود. علل نورو لوژیک (عصبی) به ندرت قابل درمان قطعی هستند، اما در مواردی مانند MS  (مولتیپل اسکلروزیس) پروسه بیماری ممکن است خود به خود کاهش یابد. گاهی بیمار مبتلا به بیرون زدگی دیسک کمری یا سایر اسیب های نخاعی به درمان های غیر جراحی پاسخ خوبی می دهند.در مردان با انسداد ناشی از پروستات و همزمان انقباضات مثانه، در 2/3 موارد با جراحی تراشیدن پروستات  علائم بهبود می یابد.

زمانی که علت زمینه ای قابل درمان نیست، هدف از درمان برطرف کردن یا کاهش دادن انقباضات خود بخودی مثانه به طور علامتی است. این مساله می تواند با درمان دارویی خوراکی، رفتار درمانی، ورزش و تقویت عضلات کف لگن، تحریک الکتریکی یا جراحی ترمیمی بهبود یابد.  


ورزش عضلات کف لگن
Pelvic floor muscle training (PFMT)  





یک راه درمانی موثر در موارد بی اختیاری ادراری ناشی از انقباضات خود بخودی مثانه است . بیشتر مطالعات در این زمینه در زنان انجام و بیشترین تاثیر نیز در زنان نسبت به مردان دیده شده است. و شامل هر برنامه ای که انقباضات عضلانی کف لگن به صورت ارادی ومکرر باشد، است.


 




درمان دارویی خوراکی


·         مواد آنتی موسکارینیک : خط اصلی درمان دارویی افزایش انقباضات مثانه است.بعضی از این داروها تاثیر ترکیبی شامل اثر مستقیم بر روی فعالیت عضلات مثانه (شل کردن عضلات مثانه) علاوه بر فعالیت اصلی موسکارینیکی دارند.
داروهای آنتی موسکارینی
درجه کارایی
Darifenacin
A
A
Propiverine
A
Tolterodine
A
Trospium
A
A
Propantheline
B
Hyoscyamine
C

 
درجه A   مشاهده اثر در مطالعات قوی.
درجه
Bمشاهده اثر درمطالعات متوسط .
درجه
Cمشاهده اثر در مطالعات ضعیف.

 
 
·        ایمی پرامین  Imipramine
 یک داروی سه حلقه ای آنتی دپرسانت است که در درمان بی اختیاری به کار می رود. تاثیر مستقیم شل کنندگی بر روی عضلات مثانه و تاثیر مشابه  سمپاتیک مرکزی دارد.تاثیر این دارو در مسیری جداگانه از داروهای آنتی موسکارینیک است. لذا می توان این دو دسته دارو را همزمان جهت اثر بیشتر تجویز کرد.

 

داروهای تزریقی داخل مثانه

·         اکسی بوتینین  Oxybutynin:  تزریق این دارو در مثانه باعث افزایش ظرفیت مثانه وکاهش انقباضات مثانه می شود.
·         کاپسایسین  capsaicin: دیده شده که در بیماران دارای فعالیت زیاد عضله مثانه بخصوص مثانه عصبی و مولتیپل اسکلروزیس  وآسیب نخاعی موثر است.
·         رزین فرا توکسین Resiniferatoxin
·         سم بوتوکس  Botulinum toxin (BTX)


 
بوتوکس با مهار آزاد سازی استیل کولین باعث فلج نسبی یا کامل عضلات می شود. تزریق بوتوکس در مثانه در درمان بیماران دارای بیش فعالی عضله مثانه کاربرد دارد.



تزریق زیر دید سیستو سکوپ و در 40 نقطه در عضله مثانه انجام می شود. تاثیر دارو حدود 6 تا 9 ماه می ماند. و بعد از این مدت نیاز به تزریق مجدد می باشد.

جهت اطلاعات بیشتر به قسمت تزریق بوتوکس مراجعه کنید.
 

درمان جراحی

 
·       سیستوپلاستی   Augmentation Cystoplasty


 در این روش جراحی جهت افزایش حجم مثانه و افزایش قابلیت اتساع ، قسمتی از روده بیمار برداشته شده و به مثانه اضافه می شود. بیشتر بیماران نیاز دارند بعد از جراحی چند بار در روز تخلیه مثانه با کاتتر ادراری انجام دهند.
جهت اطلاعات بیشتر به قسمت جراحی سیستوپلاستی مراجعه کنید.
 

درمان بی اختیاری استرسی

 


درمان های نگه دارنده شامل کاهش مصرف مایعات، تغییر سبک زندگی  و رژیم غذایی و برنامه ادرار کردن منظم با ساعت در موارد خفیف کمک کننده است. ورزش عضلات کف لگن خط بعدی درمان است که باید به مدت طولانی ادامه یابد.

 
درمان دارویی

 
·         ephedrine, pseudoephedrine, midodrine, phenylpropanolamine (PPA)
·         Duloxetine  
دیده شده این دارو تاثیر مثبتی بر روی بی اختیاری استرسی در زنان دارد.
·         استروژن
جراحی بی اختیاری استرسی



هدف از جراحی بی اختیاری استرسی در زنان این است که مجرای ادرار با استفاده از بافت حمایتی، تقویت شود.
این جراحی ها به دو دسته جراحی های باز و جراحی های بسته (TOT ,TVT) تقسیم بندی می شود.

جهت اطلاعات بیشتر به قسمت جراحی TOT ,TVTمراجعه کنید.